“TEKNOLOJİ MARKALARINDA DOĞRU KARAR ALMA DİSİPLİNİ: VERİDEN DEĞERE YOLCULUK”

Teknoloji sektöründe faaliyet gösteren organizasyonlar, tarihin en paradoksal dönemlerinden birini deneyimliyor. Bir yanda her an katlanarak büyüyen sistemlerden, sensörlerden, kullanıcı etkileşimlerinden ve pazar analizlerinden akan devasa bir veri okyanusu var. Diğer yanda ise bu okyanusun içinde boğulan, stratejik yönünü belirlemekte zorlanan ve operasyonel felce uğrayan yönetim kurulları. Günümüz iş dünyasında rekabet avantajı artık sadece veriye sahip olmakla ya da en gelişmiş veri analitiği araçlarını satın almakla elde edilmiyor. Gerçek güç, ham veriyi stratejik bir içgörüye, o içgörüyü doğru bir karara ve nihayetinde pazarda somut bir finansal/operasyonel değere dönüştürebilen doğru karar alma disiplini mimarisinden geliyor. Teknoloji markaları için karar alma süreçleri, diğer sektörlere kıyasla çok daha yüksek risk barındırıyor. Teknolojik ömür eğrilerinin dramatik şekilde kısaldığı, bir gecede yeni bir yapay zeka modelinin veya donanım standardının tüm pazarı altüst edebildiği bu ekosistemde hatalı ya da geç alınmış bir kararın bedeli sadece ciro kaybı değil, pazardan kalıcı olarak silinmek bile olabiliyor.

VERİ ENFLASYONU VE İLLÜZYONU: ÇOK VERİ Mİ, DOĞRU VERİ Mİ?

Birçok teknoloji markası, organizasyonel olgunluk seviyelerini topladıkları verinin hacmiyle ölçme hatasına düşüyor. “Datadriven” (veri odaklı) olma kültürü genellikle sunucularda devasa veri yığınları depolamakla karıştırılıyor. Oysa ki işlenmeyen, filtrelenmeyen ve doğru sorularla harmanlanmayan veri sadece yüksek depolama maliyetleri yaratan ve karar vericilerin zihnini bulandıran bir veri enflasyonuna yol açıyor. Karar alma disiplininin ilk kuralı, veri illüzyonunu kırmak olarak öne çıkıyor. Yönetim kurullarının önüne gelen gösterge panelleri, çoğu zaman geçmişi gösteren ve şirketin egosunu tatmin eden gösteriş metrikleri ile dolu olurken, toplam uygulama indirme sayısı, web sitesi trafik grafikleri veya sisteme kayıtlı brüt kullanıcı sayısı gibi veriler geleceğe yönelik stratejik bir karara zemin hazırlamıyor. Disiplinli bir karar mekanizmasının, bu illüzyonu aşarak aksiyonel metriklere odaklanması gerekiyor. Önemli olan, kullanıcının ürünü neden terk ettiği, hangi özelliğin kullanıcı tutundurma oranını doğrudan artırdığı ya da tedarik zincirindeki hangi mikro gecikmenin marjları daralttığı. Burada teknoloji liderlerinin sorması gereken soru ise şu: “Bu veri, yarın sabah alacağımız stratejik kararı değiştirecek güce sahip mi?”

BİLİŞSEL DÖNÜŞÜM HATTI: VERİDEN DEĞERE ULAŞMANIN AŞAMALARI

Ham bir veri noktasının şirketin bilançosunda pozitif bir değere dönüşmesi tesadüfi bir süreç değil. Bu yolculuk, katı bir disiplin ve metodoloji gerektiren dört temel aşamadan oluşuyor:

Veri (Data): Yolculuğun en ham, işlenmemiş ve anlamsız hali. Örneğin, bir yazılım şirketinin sunucusuna düşen “kullanıcı X, Y butonuna bastı ve 3 saniye bekledi” kaydı bir veri.

Bilgi (Information): Verilerin bir araya getirilerek bağlam kazandırılması. “Son bir ayda, yeni kayıt olan kullanıcıların yüzde 42’si Y butonuna bastıktan sonra uygulamayı kapattı” ifadesi artık bir bilgi ve geçmişte ne olduğunu söyler.

Değerli okuyucumuz,

Bu haberin detayını Business Türkiye dergisinde bulabilirsiniz.